مونجارو یا اوزنپیک

نحوه عملکرد آگونیست های GLP-1

برای درک نحوه عملکرد آگونیست های  GLP-1، ابتدا باید  نحوه عملکرد هورمون GLP-1 که به طور طبیعی در بدن انسان وجود دارد را درک کنیم 

GLP-1 هورمونی است که روده کوچک شما  به طور طبیعی تولید می کند. این هورمون در بدن شما چندین نقش دارد از جمله:

تحریک ترشح انسولین از لوزالمعده: 

انسولین یکی از هورمون های اصلی بدن انسان  است که به بدن شما اجازه می دهد غذایی که می خورید تبدیل به انرژی  شود که برای بدن شما قابل استفاده باشد .این هورمون در حقیقت میزان گلوکز (قند) خون شما را کاهش می دهد و این قند را وارد سلول های بدن شما می کند . اگر انسولین کافی در بدن شما ساخته نشود قند خون شما افزایش می یابد و منجر به ایجاد بیماری به نام دیابت می شود.

مسدود کردن ترشح گلوکاگون: گلوکاگون هورمونی است که بدن شما از آن برای بالا بردن سطح قند خون در صورت لزوم استفاده می کند. بنابراین، آگونیست های GLP-1 از ورود گلوکز بیشتر به جریان خون جلوگیری می کند.

کند کردن تخلیه معده: هضم کندتر به این معنی است که بدن شما گلوکز (قند) کمتری را از غذایی که می خورید وارد جریان خون می کند.

افزایش احساس سیری پس از غذا خوردن (سیری): GLP-1 بر مناطقی از مغز شما تأثیر می گذارد که گرسنگی و سیری را پردازش می کند.

داروهای آگونیست GLP-1 با تقلید از این هورمون کار می کنند. در اصطلاح دارویی، آگونیست ماده ای ساخته شده است که به گیرنده سلولی متصل می شود و همان عملکرد ماده طبیعی را ایجاد می کند. به عبارت دیگر، داروهای GLP-1 به گیرنده های GLP متصل می شوند تا اثرات (یا نقش) هورمون GLP-1 را تحریک کنند. هر چه دوز آگونیست GLP-1 بیشتر باشد، اثرات شدیدتری خواهد داشت.

اگر دیابت نوع 2 دارید، این داروها با تحریک پانکراس برای ترشح انسولین بیشتر به مدیریت قند خون شما کمک می کنند. کند شدن هضم همچنین به کاهش افزایش قند خون کمک می کند.

اثر سیری آگونیست های GLP1 مصرف غذا، اشتها و گرسنگی شما را کاهش می دهد. این اثرات ترکیبی اغلب منجر به کاهش وزن می شود.